Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

JOHN LENNON

 Καλοκαίρι ’82 , έχω πάει με τρεις φίλους το Δημήτρη , το Ζήση και το Γιώργο και ένα Suzuki τζιπάκι 800 κ.ε. (My Suzuki is beautiful) μια βόλτα ανά τας Ευρώπας με τελικό προορισμό το Λονδίνο και επιστροφή . Θα μέναμε σε ένα σπίτι ενός γνωστού ο όποιος σπούδαζε εκεί ενώ ο ίδιος είχε επιστρέψει στην Ελλάδα για διακοπές. Όταν φθάσαμε εκεί και βολευτήκαμε, βρήκαμε δίσκους του John Lennon.  Όσες μέρες είμαστε εκεί ακούγαμε με μανία αυτούς τους δίσκους και πίναμε μπύρες σε μεγάλα αλουμινένια κουτιά, τα οποία δεν υπήρχαν τότε στην Ελλάδα. Τα κουτιά όταν άδειαζαν τα στοιβάζαμε στη μέση του δωματίου σχηματίζοντας ένα αλουμινένιο πύργο με ύψος πάνω από ένα μέτρο. Πιστεύω ότι ο τύπος που μας φιλοξένησε όταν επέστρεψε σπίτι του μάλλον θα του έπεσαν τα μαλλιά από την εικόνα που αντίκρισε.

Εποχή Θάτσερ τότε στη Βρεταννία, το Μεγάλη το παραλείπω επίτηδες, η ανεργία σε πολύ υψηλά ποσοστά, σε κάθε πόλη που επισκεπτόμαστε υπήρχαν πινακίδες που σε ενημέρωναν για τον αριθμό των ανέργων και κατά την είσοδό μας στο νησί το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν αν είχαμε χρήματα μαζί μας , πόσο χρονικό διάστημα θα μείνουμε και αν πηγαίναμε εκεί για εργασία.
Η Θάτσερ στην ιστορία θα αναφέρεται με μια οικονομική και πολιτική ιδεολογία που φέρει το όνομά της. Ο θατσερισμός είναι συνώνυμο του πιο σκληρού φιλελευθερισμού. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής ήταν η δραματική εξάπλωση της ανεργίας και της φτώχειας στην εργατική τάξη, η οποία είναι  πολυπληθής στην Βρεταννία.Οι άνεργοι το 1982 είχαν ξεπεράσει τα 3,6 εκατομμύρια.
 Μετά αυτή την αναφορά στη Θάτσερ ας επιστρέψω στο πρόσωπο για το οποίο ήταν ο αρχικός σκοπός αυτής της ανάρτησης.

O Τζων Γουίνστον Όνο Λένον (αγγλ. John Winston Ono Lennon, 9 Οκτωβρίου 1940 – 8 Δεκεμβρίου 1980) ήταν Άγγλος μουσικός και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος των Beatles. Εκτός από την επιτυχημένη μουσική του σταδιοδρομία, διακρίθηκε επίσης ως ακτιβιστής του 20ου αιώνα, υιοθετώντας έντονη δράση σε κοινωνικά ζητήματα, ειδικότερα ως ηγετική μορφή του κινήματος ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ. Η μουσική του επηρέασε πολλούς δημιουργούς και θεωρείται από τους πιο δημοφιλείς και πολυδιασκευασμένους τραγουδοποιούς. Ως μέλος των Beatles, τα τραγούδια του αποτέλεσαν αφορμή για τη δημιουργία μια παγκόσμιας κίνησης εκδήλωσης θαυμασμού που ονομάστηκε Beatlemania. Μετά τη διάλυση των Beatles ακολούθησε ατομική πορεία στη δισκογραφία. Ανάμεσα στις κορυφαίες δημιουργίες του ανήκει το τραγούδι Imagine καθώς και το Give Peace a chance. Δολοφονήθηκε από έναν οπαδό του στις 8 Δεκεμβρίου 1980.(ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ)

Όλες αυτές οι μουσικές αναρτήσεις μοιάζουν με μνημόσυνα διότι αφορούν ανθρώπους που έχουν φύγει για τα μακρινά τους ταξίδια, αφήνοντας σ’ όλους εμάς ως παρακαταθήκη το έργο τους που αρκετές φορές είναι επίκαιρο αλλά παραμένει αξεπέραστο.

Όλοι αυτοί είναι άνθρωποι οι οποίοι με τους στίχους τους αλλά και την μουσική τους μας μεγάλωσαν, μας έβγαζαν από τη μοναξιά μας, μας έδιναν ζωντάνια, μας ευχαρίστησαν ατέλειωτες ώρες, μας έκαναν να χαμογελάσουμε, να ερωτευτούμε, να τρελαθούμε, να νευριάσουμε, να πιούμε, να προβληματιστούμε, να αλλάξει ο τρόπος σκέψης μας, να δούμε τι συμβαίνει γύρω μας αλλάζοντας την οπτική γωνία από την οποία βλέπαμε τα πράγματα, να αντιμετωπίζουμε με διαφορετικό τρόπο τις καταστάσεις και να αισθανόμαστε αρκετές στιγμές μας διαφορετικοί, υπέροχοι, αγέρωχοι, δυνατοί και παρά πολλές φορές ανοιχτόμυαλοι και ονειροπόλοι. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο θεωρώ υποχρέωση μου να ασχοληθώ μαζί τους.
Σύνδεσμοι





John Lennon - Power to the People



John Lennon - Give Peace a Chance



John Lennon - Working Class Hero



John Lennon - Imagine Live 72



John Lennon - Jealous Guy-Offical Video



John Lennon - Woman (2010 Stereo Remaster)

Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011

Η ΚΑΛΗ ΓΙΑΓΙΑ

Αν με ρωτήσετε το όνομα της , δεν το γνωρίζω. Την αποκαλούσαμε “ Καλή Γιαγιά “
Όλοι όσοι παίζαμε στην αλάνα πίσω από το σπίτι της ακόμα και σήμερα την θυμούνται με αγάπη .Όσους από αυτούς συναντώ και η συζήτηση πάει στα παιδικά μας χρόνια σίγουρα θα ακούσεις κάποιο να λέει “θυμάστε την καλή γιαγιά ; “ και το πρόσωπο του να λάμπει από χαρά.
Σχεδόν κάθε μέρα την περιμέναμε πως και πώς να ξεπροβάλει από την αυλόπορτα της , ντυμένη πάντα με μια μαύρη ρόμπα , καθαρή , χτενισμένη , ένα πλατύ χαμόγελο βαλμένο στο πρόσωπο της, φορώντας μια ποδιά στη μέση της .Το ένα χέρι της κρατούσε τις δυο άκρες της ποδιάς της που σχημάτιζε ένα μικρό ντορβά και με το άλλο χέρι της μας έκανε νόημα να πάμε προς το μέρος της. Όλοι αφήναμε το παιχνίδι μας για να τρέξουμε προς το μέρος της βγάζοντας κραυγές χαράς , μαζευόμαστε γύρω της και περιμέναμε την σειρά μας . Αυτή η ποδιά πάντοτε έκρυβε κάτι , καραμέλες , κάστανα , μανταρίνια , κορόμηλα , κεράσια , ανάλογα την εποχή , ποτέ δεν ήταν άδεια και ποτέ δεν άφηνε κανέναν παραπονεμένο κατά ένα ανεξήγητο τρόπο. Μας μοίραζε ότι είχε , μας χάιδευε τα μαλλιά και μας έλεγε “ να προσέχετε όταν παίζετε “ Kαθόταν για λίγο μας παρακολουθούσε και μετά πήγαινε στο σπίτι της .Όλο αυτό το σκηνικό μου θύμιζε την μάνα που βάζει τα παιδιά της κάτω από τις φτερούγες της και τα προστατεύει. Αυτή η γυναίκα ήταν η μητέρα του Πάνου του Τζαβέλα και νομίζω ότι κανένα από τα παιδιά της γειτονιάς δεν γνώριζε ποιος ήταν αυτός η και αν γνωρίζαμε λίγοι ήμαστε αυτοί , αλλά για μας δεν είχε καμία μα καμία σημασία. Εκείνη η εποχή ήταν εποχή της χούντας ,το πολιτικό στοιχείο έντονο, η Ελλάδα μοιρασμένη στα δυο. Για το κράτος ήταν η μητέρα ενός επαναστάτη η καλύτερα ενός τρομοκράτη η όπως αλλιώς αποκαλούσαν τότε αυτούς που αντιστεκόταν στη βαρβαρότητα της χούντας και προσπαθούσαν βάζοντας το κεφάλι τους στον ντορβά για την πτώση της και τον ερχομό της δημοκρατίας και για τα δικά μας μάτια και την ψυχή μας που σκιρτούσε κάθε μέρα να την δει ήταν η “καλή γιαγιά “.
Απόψε την θυμήθηκα γιατί τραβώ μεγάλο ζόρι και αισθάνθηκα λες και με προστάτευε , λες και η ποδιά της θα με ξαλάφρωνε .
Θα ήθελα να της αφιερώσω ένα τραγούδι που τραγουδούσε ο γιος της με την κιθάρα του.





Μάημ' Μάημ' - Χάρις Αλεξίου

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΗΕ DOORS



The Doors - Waiting For The Sun





The Doors- Unknown Soldier





The Doors- Spanish Caravan





The Doors - The Crystal Ship





The Doors - Love Street





The Doors - Indian Summer

(Vocalist Jim Morrison, Keyboardist Ray Manzarek, Drummer John Densmore, and Guitarist Robby Krieger.)


Οι The Doors ήταν αμερικάνικο ροκ συγκρότημα και ιδρύθηκαν το 1965 από τους Τζιμ Μόρισον και Ρέι Μάνζαρεκ στην παραλία Venice Beach της Καλιφόρνια. Το όνομά τους το εμπνεύστηκαν από το μυθιστόρημα Οι Πύλες της Ενόρασης (The Doors of Perception) του Άλντους Χάξλεϊ, αφού ο Μόρισον, υπό την επήρεια του ναρκωτικού μεσκαλίνη, πίστευε ότι διεύρυνε τον ορίζοντα των αισθήσεών του. Ο Χάξλεϊ είχε εμπνευστεί τον τίτλο από ένα απόφθεγμα του Μπλέικ, που έλεγε:If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is, infinite.
Όταν ο Μάνζαρεκ γνώρισε τον Μόρισον, εντυπωσιάστηκε τόσο από το ποιητικό του ταλέντο, που αμέσως του πρότεινε να ιδρύσουν ένα ροκ συγκρότημα. Ο Μάνζαρεκ, που ήδη είχε κάποια μικρή επαγγελματική εμπειρία ροκ, άρχισε να αναζητάει μουσικούς για να συμπληρώσει το συγκρότημα, ώσπου ανακάλυψε τους Ρόμπι Κρίγκερ, κιθάρα και Τζων Ντένσμορ, κρουστά. Το 1971 ο Μόρισον πέθανε ύστερα από χρήση ναρκωτικών.
Το 1991 ο Όλιβερ Στόουν κινηματογράφησε την ιστορία τους στο έργο The Doors και πρόσφατα το 2010 o Τομ Ντισίλο το "When you are strange" μια ταινία σχετικά με το συγκρότημα.(Από τη Βικιπαίδεια)



Υ.Γ 1:Ήταν μια οφειλή ετών την οποία δεν λησμόνησα ποτέ ,την είχα καταγράψει και παρέμενε μέσα μου. Που και που την επανέφερα στο μυαλό μου και πάντα σκεφτόμουν ότι θα καταφέρω κάποτε να την εξοφλήσω. Τώρα αισθάνομαι ήσυχος και ήρεμος .

Υ.Γ 2: Τα παραπάνω τραγούδια είναι από τα πλέον αγαπημένα μου. Waiting For The Sun, Unknown Soldier, Spanish Caravan, The Crystal Ship, Love Street, Indian Summer, η σειρά παράθεσης για μένα δεν είναι τυχαία, πάντοτε τα ακούω μ' αυτή τη σειρά και μετά δεν θέλω να ακούσω άλλα τραγούδια των Doors και μάλλον δεν θέλω να ακούσω άλλη μουσική, με καλύπτουν πλήρως. Αυτό συμβαίνει όταν ακούω μουσική μόνος μου και έχει συμβεί παρά πολλές φορές στη ζωή μου .

Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2011

ΤΟ ΣΥΚΟ


Το μυαλό του ανθρώπου μερικές φορές λειτουργεί τόσο περίεργα, οι στροφές που φέρνει είναι καλές, ανάποδες, μη προβλέψιμες, ακόμη, ακόμη μπορεί και να ξεπεράσει τα όρια του φανταστικού. Βλέποντας τις παρακάτω φωτογραφίες ένα νορμάλ μυαλό θα σκεφθεί “α! ωραία σύκα” ,ένα σεξοπορνοδιαστροφικό μυαλό θα σκαφθεί “ ρε μπας και μοιάζουν με στήθη γυναίκας “ ένα λίγο ποιο προχωρημένο εντόπιο μυαλό μπορεί να συνδυάσει το σύκα με την κρυφή ερωτική ζωή κάποιων συνάνθρωπων μας, ένα μυαλό που έχει εμποτιστεί με τσίπουρο τώρα δεν γνωρίζω αν θα έχει γλυκάνισο η όχι μπορεί να σκεφθεί “ωραίος μεζές για τσίπουρο” ( κερκυραϊκή συκόπιτα), ένα μυαλό το όποιο πάσχει από υπογλυκαιμίες θα ήθελε να τα έβλεπε σαν γλυκό κουταλιού . Το δικό μου μυαλό δεν μπορεί να σκεφθεί κάτι διαφορετικό , δεν γνωρίζω αν κάποιο άλλο μυαλό εμβαθύνει το θέμα και καταλήξει σε άλλες σκέψεις .

“Στην αρχαία ελληνική, το σύκο ως λέξη παίζει και αυτό σπουδαίο ρόλο. Πολλές παροιμιακές εκφράσεις υπάρχουν, όπως π.χ. "όσο διαφέρει σύκα καρδάμων" (για δυο όλως ανόμοια πράγματα) ή "σύκον χειμώνος αιτώ" για άκαιρες επιθυμίες ή επιχειρήσεις. Επειδή το ξύλο της συκιάς ούτε γερό είναι ούτε καίγεται καλά, βγήκε το επίθετο "σύκινος" που σήμαινε "άχρηστος, ανώφελος". Πασίγνωστη είναι και η αρχαία έκφραση "ονομάζω τα σύκα σύκα (και τη σκάφη σκάφη)" που πέρασε απαράλλαχτη και στα νεότερα ελληνικά. Η προέλευση της σκάφης αυτής δεν έχει ξεκαθαριστεί, είναι όμως πιθανότατο να οφείλεται σε σεξουαλικό υπονοούμενο. Και βέβαια, το σύκο είχε από την αρχαιότητα και ερωτική σημασία, μια και σήμαινε το γυναικείο γεννητικό όργανο. Από αυτή την τελευταία σημασία ίσως προήλθε και η λέξη "συκοφάντης". Η εκδοχή που ακούγεται συχνότερα, ότι δηλαδή η λέξη προήλθε από αυτούς που κατάγγελλαν τους λαθραίους εξαγωγείς σύκων (πράγμα που, υποτίθεται, απαγορευόταν), όσο και αν είναι ελκυστική, δεν φαίνεται να ευσταθεί, καθώς δεν υπάρχει στα αρχαία κείμενα αναφορά σε τέτοιον αθηναϊκό νόμο. Μάλλον λοιπόν η λέξη προέρχεται (σύκον+φαίνω) από αυτούς που κατάγγελλαν συμπολίτες τους για παράνομες ερωτικές σχέσεις.

Σε άλλες γλώσσες, αντίθετα, η μεταχείριση του σύκου είναι πιο υποτιμητική: non vale un fico secco, δηλαδή δεν αξίζει ένα ξερό σύκο, λένε οι Ιταλοί για κάτι που δεν αξίζει δεκάρα, no dar un higo λένε οι Ισπανοί για κάτι που δεν τους ενδιαφέρει καθόλου, το ανάλογο και οι άγγλοι. Η γαλλική έκφραση mi-figue mi-raisin (μισό σύκο, μισό σταφίδα) δηλώνει κάποιον ή κάτι που δεν είναι ούτε καλός ούτε κακός, που δεν είναι και τόσο σόι. Πάντως, και η ερωτική έννοια του σύκου διατηρείται: ανάμεσα στα άλλα παραδείγματα, ο οδηγός της εφημερίδας El País για το καλό στυλ (στα ισπανικά), συστήνει στους συντάκτες να αποφεύγουν διάφορες αγγλοσαξωνικές λέξεις, μεταξύ των οποίων και τη λέξη sexy, αντί της οποίας προτείνονται δύο λύσεις: η λέξη erótico και η λέξη sicalíptico. Η πρώτη δεν θέλει εξήγηση βέβαια, η δεύτερη όμως προέρχεται από το γνωστό μας σύκο και από το "άλειψις", δηλαδή χάιδεμα, τρίψιμο, διέγερση σαν να λέμε. Να προσθέσουμε ότι η λέξη δεν μαρτυρείται στα αρχαία ελληνικά: πλάστηκε στα τέλη του περασμένου αιώνα. “
Σαραντάκος, Νίκος (1998). Aπό το σύκο στο συκώτι (html). Νίκος Σαραντάκος


















ΚΑΡΕΚΛΑΔΕΣ ΚAI DISCO

Μια φορα και ένα καιρό υπήρχαν οι discotheque (Disco).
Λοιπόν, υπάρχει ένα ελληνικό άσμα που λέει “εγώ δεν ήμουνα αλήτης ,αλήτη με έκανες εσύ” έτσι και εμείς εκείνη την εποχή τραγουδούσαμε “εγώ δεν ήμουνα καρέκλα, καρέκλα με έκανες εσύ”
Εκείνη την εποχή, δεν θυμάμαι πόσα χρόνια πίσω “καρεκλάδες”, “γκεράπια” και “μπούγκηδες” ήταν αυτοί που πήγαιναν στις disco ενώ εμείς ήμασταν οι ροκάδες και αισθανόμαστε απέχθεια για αυτά τα μαγαζιά .
Οι συζητήσεις για το ποια μουσική ήταν καλύτερη κρατούσαν ώρες και τα επιχειρήματα υπέρ της μιας η της άλλης έδιναν και έπαιρναν . Αποτέλεσμα κανένα , συμφωνία καμία. Τότε θυμάμαι ότι σε δυο θέματα δεν υπήρχε συμφωνία καμιά και σε κανένα σημείο, disco η rock και που ήταν καλύτερη η ζωή στον τότε υπαρκτό σοσιαλισμό η στη δύση .
Ο μόνος λόγος που οι ροκάδες κατέβαιναν στις disco και λέω κατέβαιναν διότι όλες οι disco ήταν σε υπόγεια ,ήταν μπας και συναντήσουμε δυο όμορφα μάτια και βρούμε την ευκαιρία να χορέψουμε blues και συμβεί κάτι ευχάριστο στη ζωή μας , τότε που έσβηναν τελείως οι προβολείς και τα κορμιά ερχόταν λίγο πιο κοντά αν δεν συνέβαινε τίποτα και παρά πολύ κοντά αν πλησίαζες στο στόχο , ακούγοντας το συνήθως ύποπτο τραγούδι “Angie” των Rolling Stones.
Βέβαια τότε υποστηρίζαμε ότι δεν πηγαίναμε εκεί γιατί μας άρεσε η μουσική η έστω μπορούσαμε να ακούσουμε αυτό το είδος της μουσικής αλλά για να κερδίσουμε μια από τις κοπέλες των καρεκλάδων, σήμερα αυτό μου φαίνεται αρκετά υποκριτικό διότι δεν έχω πρόβλημα να ακούσω και disco χωρίς να την απεχθάνομαι .
Όλα τα παραπάνω ήρθαν στο μυαλό μου μετά από την ερώτηση της κόρης μου : “μπαμπά εσύ τι μουσική άκουγες όταν ήσουν μικρός ;”

Καρεκλάς : άτομο που γούσταρε την disco μουσική με συγκεκριμένο ντύσιμο ,παντελόνι καμπάνα και πουκάμισο με μεγάλο γιακά ίσως τα μαλλιά να ήταν αφάνα καθώς επίσης ικανό στο χορό με χορευτικές φιγούρες άξιες θαυμασμού έβλεπε με κακό μάτι άτομα που άκουγαν rock μουσική με ιδιαίτερη εμφάνιση ,τα μαλλιά χαίτη και τζιν μπουφάν .Έπρεπε να διαλέξεις μουσικό στρατόπεδο, ήταν μια μουσική κόντρα(μονό ξένη μουσική) η οποία αρκετές φόρες λέγεται ότι κατέληγε σε πολύ ξύλο μεταξύ αυτών των δυο ομάδων και ότι οι ροκάδες είχαν σπάσει καρέκλες στα κεφάλια των καρεκλάδων και σκοπός των ροκάδων ήταν να ρίξουν τις κοπέλες των καρεκλάδων

Γκεράπια και Μπούγκηδες : μάλλον παράφραση του Get up and Boogie που ακουγόταν πολλές φορές στην Soul μουσική




Boney M : Daddy Cool




Bee Gees : Staying Alive




Donna Summer : Hot Stuff




Rolling Stones : Angie

http://www.boneym.net/
http://www.donna-tribute.com/
http://www.brothersgibb.org/
http://www.rollingstones.com/



Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΩΝ ΓΥΑΛΙΩΝ ΣΟΥ















Πάντα απολάμβανα μέσα από τα γυαλιά σου  τις εικόνες που μου πρόσφερες και πάντα αναρτιόμουνα αν τα μάτια μου και τα μάτια σου επικεντρωνόταν στο ίδιο σημείο η είναι μια αυταπάτη μου.

ΑΚΟΥ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ !!!! ΓΕΜΙΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ!!!!!!